Storytelling met chromakey

BVDS maakt beeld, ze creƫren situaties waarnaar je kijkt, al ontkomen ze er niet aan ook een verhaal te vertellen, een theatervoorstelling heeft een duur in de tijd, een begin, een midden, een einde. Er is een ontwikkeling.

‘Some of the best thinking is done as storytelling,’ zegt Donna Haraway. ‘The storytelling is the thinking.’

In Storytelling for earthly survival, een documentaire over en met Haraway, zit een grappig fragment waarin de regisseur allemaal objecten in beeld schuift, een houten vogel, een boek, en een enorme bal. Met chromakey laat hij Haraway (die achter die objecten zit) uit beeld verdwijnen.

Dit is geestig, en zo je wil, symbolisch. Mens weg uit centrum.

Het idee voor chromakey had Bianca al voordat ze die documentaire zag, vertelt ze. Chromakey maakt mogelijk visioenen van een nieuwe wereld (de gekeyde content) te vermengen met de realiteit. Naarmate de voorstelling vordert komt steeds meer ruimte voor de dingen, de dingen krijgen een stem, laten van zich horen. Mijn reptielenbrein laat zich intussen heerlijk overspoelen door al die kleurtjes en geluiden en geheimzinnige pixels, de neocortex ziet een moraal van het verhaal.